Με συνολικά οκτώ παίκτες (εκ των οποίων οι δύο τερματοφύλακες) παρατάχθηκε η ΕΘΑ Έγκωμης ψες βράδυ στο Nuevo Campo απέναντι στην ΟΧΕΝ Περιστερώνας. Σαν να μην έφτανε αυτό, τραυματίες αποχώρησαν κατά τη διάρκεια του αγώνα οι Αντώνης Μαρκίδης και Σταύρος Ανδρέου κάτι που έκανε πιο δύσκολη την αποστολή μας. Η αλήθεια είναι μία: οι πάρα πολλές απουσίες για ακόμα μια φορά στοίχησαν στην ομάδα μας βαθμούς και αν και πολλοί από τους απόντες ήταν δικαιολογημένοι, πρέπει να καταλάβουμε ότι για να πάει μπροστά αυτή η ομάδα δεν μπορεί να παίζει επί σχεδόν μια ώρα με μια αλλαγή στον πάγκο. Οσοι δήλωσαν παρώντες ψες έκαναν μια συγκλονιστική προσπάθεια και δεν μπορούμε να τους κατακρίνουμε για κανένα λάθος τους. Η ομάδα μας γνώρισε νέα ήττα με 6-4 αν και πάλεψε πάρα πολύ για κάτι καλύτερο.
Αναλυτικά:
Η ΕΘΑ βρήκε πολύ γρήγορα τα πατήματα της και από τα πρώτα λεπτά είχε καλή κυκλοφορία, αλληλοκάλυψη και πήρε κεφάλι στο σκορ με τον Χ. Φουλή. Στην συνέχεια η ΟΧΕΝ ισορρόπησε και κατάφερε με δύο γκολ να μπει αυτή μπροστά. Το παιχνίδι ήταν μοιρασμένο για το μεγαλύτερο διάστημα του ημιχρόνου και αν και καταφέραμε να ισοφαρίσουμε σε 2-2, λίγο πριν το ημίχρονο έγινε το 3-2 για τους γηπεδούχους με φάουλ στην γραμμή της περιοχής.
Με ενοχλήσεις στο χέρι αποχώρησε ο τερματοφύλακας Α. Μαρκίδης και την θέση του πήρε ο Χάρης Λυσσιώτης. Στο δεύτερο ημίχρονο οι γηπεδούχοι μπήκαν πιο δυνατά και απείλησαν με δυνατά σουτ όμως βρήκαν σε ετοιμότητα τον νεοεισελθέντα τερματοφύλακα. Η πίεση όμως συνεχίστηκε, η ομάδα μας άρχισε να μένει απο δυνάμεις και η ψαλίδα στο σκορ αυξήθηκε στα τρία τέρματα. Και με το 5-2 εις βάρος της τα προβλήματα δεν είχαν τέλος ψες για την ΕΘΑ αφού τραυματίας αποχώρησε και ο Σταύρος Ανδρέου με πόνους στους προσαγωγούς. Με μόλις μια αλλαγή η ομάδα συνέχισε την προσπάθεια της ξεκουράζοντας τον κάθε παίκτη για ελάχιστα λεπτά και μετά από συγκλονιστική προσπάθεια κατάφερε να μειώσει την διαφορά στο ένα γκολ. Δεν κράτησε για πολύ όμως και σύντομα έγινε το 6-4. Στα τελευταία λεπτά η ΕΘΑ πίεσε αρκετά ψηλά και βρήκε ευκαρείες για άλλα τέρματα όμως δεν κατάφερε κάτι παραπάνω.
Ιδιαίτερα διακρίθηκε ο Χ. Φουλής που έτρεξε πάρα πολύ και σκόραρε τρεις φορές, χωρίς να μπορεί να υποτιμηθεί καθόλου η προσφορά όλων των άλλων παικτών που έδωσαν όσες δυνάμεις είχαν.
Όπως προαναφέραμε στον πρόλογο, για να φύγει η ομάδα από τις τελευταίες θέσεις πρέπει όλοι να δείξουμε παραπάνω αφοσίωση και θέληση, και να βάλουμε την ομάδα πάνω από τον εαυτό μας. Φέτος μας δώθηκε η ευκαιρεία και η τιμή να ζήσουμε μια μοναδική εμπειρία με την συμμετοχή μας στο επίσημο πρωτάθλημα της ομοσπονδοίας και είναι κρίμα να πάει χαμένη αυτή η προσπάθεια. Ας μην ξεχνούμε ότι υπάρχουν ανθρώποι που πληρώνουν αρκετά λεφτά κάθε βδομάδα και έκαναν πολλές προσπάθειες για να δημιουργηθεί αυτή η ομάδα.
Η συμμετοχή όλων των ποδοσφαιριστών στις προπονήσεις αλλά και στα παιχνίδια είναι επιβεβλημένη. Μπορούμε να βελτιώσουμε πολλά πράγματα άμεσα μέσα από τις προπονήσεις και να ξεπεράσουμε την στασιμότητα στη οποία περιήλθαμε. Έχουμε φτάσει σχεδόν στο τέλος του πρώτου γύρου, όλοι είδαμε ότι το επίπεδο της κατηγορίας είναι κάτι παραπάνω από βατό και είναι κρίμα να ήμαστε στην 11η θέση.
Ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε όλοι τον αγώνα με την ΧΟΜΕΝΜΕΝ την ερχόμενη Πέμπτη στην έδρα μας που αποτελεί μοναδική ευκαιρεία για επάνοδο στις νίκες και όσοι μπορούμε ας αφήσουμε ελεύθερο την Δευτέρα το βράδυ για χάρη της προπόνησης μας.
November 28, 2008
November 21, 2008
Δεν μας έκανε τη (Χ)άρη...
Στον πρώτο τους συμβιβασμό φέτος αναγκάστηκαν ψες ΕΘΑ Έγκωμης και Λευκόνοικο, αποτέλεσμα που μάλλον αφήνει πιο ικανοποιημένους τους φιλοξενούμενους αφού αν και βρέθηκαν στα μέσα του Α' και Β' ημιχρόνου να χάνουν με τρία τέρματα διαφορά, κατάφεραν στο τέλος να φύγουν με τον ένα βαθμό. Αν και η ΕΘΑ ήταν σε θέση οδηγού σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, πρέπει να κρίνουμε το αποτέλεσμα σαν δίκαιο αφού από τη μία οι γηπεδούχοι δεν έδειξαν την απαιτούμενη θέληση να κρατήσουν το αποτέλεσμα και από την άλλη οι φιλοξενούμενοι πάλεψαν και κατάφεραν να ισορροπήσουν. Στην ΕΘΑ το θετικό είναι ότι τερματίσθηκε το αρνητικό σερί τριών αγώνων χωρίς βαθμό αν και το ψεσινό αποτέλεσμα αφήνει πικρία με τον τρόπο που ήρθε. Για άλλη μια φορά φάνηκε ότι η ομάδα δυσκολεύεται να κρατήσει αποτέλεσμα, φυσικό συνεπακόλουθο της απειρίας.
Αναλυτικά:
Σε αργούς ρυθμούς άρχισε το παιχνίδι με λίγες ευκαιρείες εκατέρωθεν, στην συνέχεια ήταν η ΕΘΑ όμως που ανέβασε ρυθμό και σε μικρό χρονικό διάστημα σημείωσε τρία τέρματα. Όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα κυλούσε στα μέτρα της ομάδας μας η οποία στη συνέχεια έριξε τον ρυθμό της επιτρέπωντας στο Λευκόνοικο να αρχίσει να πιέζει. Με ένα τυχερό γκολ οι φιλοξενούμενοι μείωσαν σε 3-1 και ξαναμπήκαν στο παιχνίδι αναγκάζωντας τον Ανδρέα Παπαγεωργίου να καλέσει time-out. Η ομάδα προσπάθησε να ισορροπήσει το παιχνίδι όμως έλειπε η αποφασιστικότητα, το πείσμα και η δύναμη. Στις προσωπικές μονομαχίες κερδισμένοι ήταν ως επι το πλείστον οι παίκτες του Λευκονοίκου που συνέχισαν να πιέζουν και έτσι στην τελευταία φάση του ημιχρόνου κατάφεραν να μειώσουν εκ νέου σε 3-2.
Σε μια προσπάθεια αφύπνησης στην ανάπαυλα ο Α. Παπαγεωργίου μίλησε σε έντονο ύφος στο θέμα της δύναμης. Τα λόγια του φαίνεται να έπιασαν τόπο αφού με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου οι γηπεδούχοι μπήκαν όντως πιο δυνατά, κατάφεραν να επανακτήσουν το προβάδισμα τριών τερμάτων σκοράρωντας δυο φορές και ανέβασαν το σκορ στο 5-2. Η ΕΘΑ σ'αυτο το σημείο είχε κι άλλες ευκαιρείες να σκοράρει και να καθαρίσει το παιχνίδι όμως οι επιθετικοί έψαχναν το σίγουρο γκολ με αποτέλεσμα να βασανίζουν τη μπάλα και οι ευκαιρείες να κάνουν φτερά.
Με περίπου μισό ημίχρονο να απομένει το Λευκόνοικο πίεσε και πάλι ψηλά αναγκάζοντας μας να αμυνθούμε. Η αμυντική λειτουργία δυστυχώς δεν ήταν σωστή και ψύχραιμη και η πίεση έφερε και βεβιασμένα λάθη τα οποία στοίχησαν. Με τρία γκολ, δύο εκ των οποίων έπρεπε να αποφευχθούν σχετικά εύκολα, το Λευκόνοικο κατάφερε να ισοφαρίσει σε 5-5 αποτέλεσμα που ήταν και το τελικό.
Η ομάδα έδωσε και ψες πολλές δυνάμεις. Όλοι οι παίκτες μας έτρεξαν και πάλεψαν πολύ. Έγιναν και τα λάθη αλλά όση κριτική και αν κάνουμε είναι επειδή πιστέυουμε ότι η ομάδα έχει μεγάλες δυνατότητες και δεν της αξίζει η δέκατη θέση στον πίνακα.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο απογοήτευσης. Στο ποδόσφαιρο βλέπουμε συνεχώς ομάδες νεοφώτιστες και άπειρες να παλέυουν μέσα στο γήπεδο, να καταθέτουν την ψυχή τους αλλά στο τέλος να υποκύπτουν στην πίεση, να κάνουν λάθη και να χάνουν βαθμούς από ατυχία αλλά κυρίως από απειρία. Κάθε ομάδα όμως που πιστέυει στις δυνάμεις της και αγωνίζεται σε κάθε παιχνίδι με φιλότιμο αργά η γρήγορα ανταμοίβεται για τους κόπους της. Είμαστε σίγουροι ότι πλησιάζει η στιγμή που η ΕΘΑ Εγκωμης με τις εμπειρίες που κέρδισε ως τώρα θα ξεκινήσει ένα σερί επιτυχιών που θα την σταθεροποιήσουν πιο ψηλά στην βαθμολογία. Φτάνει να το πιστέψουμε όλοι και να συνεχίσουμε την προσπάθεια.
Αναλυτικά:
Σε αργούς ρυθμούς άρχισε το παιχνίδι με λίγες ευκαιρείες εκατέρωθεν, στην συνέχεια ήταν η ΕΘΑ όμως που ανέβασε ρυθμό και σε μικρό χρονικό διάστημα σημείωσε τρία τέρματα. Όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα κυλούσε στα μέτρα της ομάδας μας η οποία στη συνέχεια έριξε τον ρυθμό της επιτρέπωντας στο Λευκόνοικο να αρχίσει να πιέζει. Με ένα τυχερό γκολ οι φιλοξενούμενοι μείωσαν σε 3-1 και ξαναμπήκαν στο παιχνίδι αναγκάζωντας τον Ανδρέα Παπαγεωργίου να καλέσει time-out. Η ομάδα προσπάθησε να ισορροπήσει το παιχνίδι όμως έλειπε η αποφασιστικότητα, το πείσμα και η δύναμη. Στις προσωπικές μονομαχίες κερδισμένοι ήταν ως επι το πλείστον οι παίκτες του Λευκονοίκου που συνέχισαν να πιέζουν και έτσι στην τελευταία φάση του ημιχρόνου κατάφεραν να μειώσουν εκ νέου σε 3-2.
Σε μια προσπάθεια αφύπνησης στην ανάπαυλα ο Α. Παπαγεωργίου μίλησε σε έντονο ύφος στο θέμα της δύναμης. Τα λόγια του φαίνεται να έπιασαν τόπο αφού με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου οι γηπεδούχοι μπήκαν όντως πιο δυνατά, κατάφεραν να επανακτήσουν το προβάδισμα τριών τερμάτων σκοράρωντας δυο φορές και ανέβασαν το σκορ στο 5-2. Η ΕΘΑ σ'αυτο το σημείο είχε κι άλλες ευκαιρείες να σκοράρει και να καθαρίσει το παιχνίδι όμως οι επιθετικοί έψαχναν το σίγουρο γκολ με αποτέλεσμα να βασανίζουν τη μπάλα και οι ευκαιρείες να κάνουν φτερά.
Με περίπου μισό ημίχρονο να απομένει το Λευκόνοικο πίεσε και πάλι ψηλά αναγκάζοντας μας να αμυνθούμε. Η αμυντική λειτουργία δυστυχώς δεν ήταν σωστή και ψύχραιμη και η πίεση έφερε και βεβιασμένα λάθη τα οποία στοίχησαν. Με τρία γκολ, δύο εκ των οποίων έπρεπε να αποφευχθούν σχετικά εύκολα, το Λευκόνοικο κατάφερε να ισοφαρίσει σε 5-5 αποτέλεσμα που ήταν και το τελικό.
Η ομάδα έδωσε και ψες πολλές δυνάμεις. Όλοι οι παίκτες μας έτρεξαν και πάλεψαν πολύ. Έγιναν και τα λάθη αλλά όση κριτική και αν κάνουμε είναι επειδή πιστέυουμε ότι η ομάδα έχει μεγάλες δυνατότητες και δεν της αξίζει η δέκατη θέση στον πίνακα.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο απογοήτευσης. Στο ποδόσφαιρο βλέπουμε συνεχώς ομάδες νεοφώτιστες και άπειρες να παλέυουν μέσα στο γήπεδο, να καταθέτουν την ψυχή τους αλλά στο τέλος να υποκύπτουν στην πίεση, να κάνουν λάθη και να χάνουν βαθμούς από ατυχία αλλά κυρίως από απειρία. Κάθε ομάδα όμως που πιστέυει στις δυνάμεις της και αγωνίζεται σε κάθε παιχνίδι με φιλότιμο αργά η γρήγορα ανταμοίβεται για τους κόπους της. Είμαστε σίγουροι ότι πλησιάζει η στιγμή που η ΕΘΑ Εγκωμης με τις εμπειρίες που κέρδισε ως τώρα θα ξεκινήσει ένα σερί επιτυχιών που θα την σταθεροποιήσουν πιο ψηλά στην βαθμολογία. Φτάνει να το πιστέψουμε όλοι και να συνεχίσουμε την προσπάθεια.
November 15, 2008
ΑΠΕΠ - ΕΘΑ 6-4, 14/11/2008
Μετά από ένα πολύ καλό πρώτο ημίχρονο όπου η ΕΘΑ Έγκωμης προηγήθηκε με 1-3, με μια αποκαρδιωτική εμφάνιση στην επανάληψη και απέναντι σε ένα ψυχωμένο αντίπαλο υπέκυψε τελικά με 6-4.
Δεν θέλουμε να αναλύσουμε πολύ το παιχνίδι. Έγιναν πολλά λάθη ψες από παίκτες και τερματοφύλακα αλλά πολύ παραπάνω μας στοίχησε η τακτική και η νοοτροπία. Η ομάδα περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο στην επανάληψη και δεν αποτελεί δικαιολογία η αυστηρότητα των διαιτητών. Ο κάθε ένας απο μας ξέρει τα λάθη που έκανε και πρέπει να τα διορθώσουμε εν 'οψει του επόμενου παιχνιδιού, όπου οι τρεις βαθμοί είναι μονόδρομος.
Δεν θέλουμε να αναλύσουμε πολύ το παιχνίδι. Έγιναν πολλά λάθη ψες από παίκτες και τερματοφύλακα αλλά πολύ παραπάνω μας στοίχησε η τακτική και η νοοτροπία. Η ομάδα περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο στην επανάληψη και δεν αποτελεί δικαιολογία η αυστηρότητα των διαιτητών. Ο κάθε ένας απο μας ξέρει τα λάθη που έκανε και πρέπει να τα διορθώσουμε εν 'οψει του επόμενου παιχνιδιού, όπου οι τρεις βαθμοί είναι μονόδρομος.
November 7, 2008
Ρωσική ρουλέτα...
Πραγματικό ντέρμπυ έγινε χθες βράδυ στην Έγκωμη ανάμεσα στις νεοσύστατες ομάδες της ΕΘΑ και CITY Futsal. Και οι δυο έδειξαν ότι άξια αγωνίζονται στα πρωταθλήματα της ΚΟΠ και θα προσδώσουν ποιότητα με την παρουσία τους.
Σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρήστικε κυρίως από την δύναμη και το πάθος, η CITY ήταν αυτή που είχε την τύχη να σκοράρει τελευταία και να πάρει τους τρεις βαθμούς. Η ΕΘΑ δεν έπιασε την καλύτερη της απόδοση στο πρώτο ημίχρονο όμως σαφώς βελτιωμένη στην επανάληψη διεκδίκησε επί ίσοις όροις το παιχνίδι, δεν κατάφερε όμως να πάρει ούτε τον ένα βαθμό που τουλάχιστον εδικαιούτο.
Αναλυτικά:
Με τον χειρότερο τρόπο ξεκίνησε το παιχνίδι για τους γηπεδούχους αφού μόλις στο πρώτο λεπτό η CITY με οργανωμένη προσπάθεια και κοντινό σουτ κατάφερε να αιφνιδιάσει παίρνοντας κεφάλι στο σκορ. Ήταν το ξεκίνημα που ήθελε να αποφύγει ο προπονητής της ΕΘΑ Α. Παπαγεωγίου που ακολούθως είδε την ομάδα του φανερά επηρεασμένη να μην μπορεί να βρει ηρεμία στο παιχνίδι της. Έχανε συχνά την μπάλα και η επιπολαιότητα στην αμυντική λειτουργία έδινε την ευκαιρεία στους φιλοξενούμενους να παίζουν συνεχώς με κάθετες πάσες και να φτάνουν κοντά στην εστία μας. Το 0-2 ήρθε όταν μετά από μακρινό, ευθύβολό σουτ ο τερματοφύλακας της ΕΘΑ Α. Μαρκίδης που φέρει ακέραιη την ευθύνη στην φάση έβαλε λάθος τα χέρια με αποτέλεσμα η μπάλα να ξεφύγει και να αναπαυτεί στο πλεκτό.
Χωρίς άλλη επιλογή από το να επιτεθεί πλέον η ΕΘΑ έκανε αλλαγές στην σύνθεση και την τακτική και ανέλαβε τα ηνία του αγώνα. Σαφώς πιο επιθετική έφτανε συχνά απέναντι στην αντίπαλη εστία και κατάφερε να μειώσει με τον Π. Φουλή σε 1-2. Τα κενά που δημιουργήθηκαν στην άμυνα από την πίεση μπροστά ευτυχώς δεν στοίχησαν κάποιο 3ο γκολ πριν το ημίχρονο.
Στην επανάληψη η ομάδα μπήκε καλά και βρήκε την ηρεμία της. Κρατούσε μπάλα παραπάνω, είχε καλύτερη κίνηση και δεν απειλήθηκε ουσιαστικά. Η ισοφάριση δεν άργησε να έρθει και πάλι με τον Π. Φουλή. Η CITY μετά το 2-2 ανέβηκε με την σειρά της γυρεύοντας κάποιο γκολ το οποίο τελικά ήρθε όταν μετά από λάθος στο κέντρο δύο επιθετικοί της βγήκαν μόνοι τους και δεν δυσκολεύτηκαν να δώσουν και πάλι προβάδισμα στους φιλοξενούμενους. Για άλλη μια φορά παλληκαρίσια ήταν η αντίδραση της ΕΘΑ που συνέχισε να πιέζει και με τον Γ. Χριστούδια αυτή τη φορά να κάνει ωραία ντρίπλα και σουτ έκανε το 3-3, παίρνοντας το αίμα του πίσω για το λάθος στο 3ο γκολ.
Το παιχνίδι πλέον κρεμόταν από μια κλωστή. Η κούραση ήταν διάχυτη και το παιχνίδι θύμιζε ρωσική ρουλέτα που ένα λάθος μπορεί να είναι και το τελευταίο. Δυστυχώς μία ακόμα λανθασμένη πάσα στο κέντρο μας στοίχησε αφού παίκτης της CITY μπήκε μόνος από πλάγια στην περιοχή πλασάροντας για το 3-4. Με περίπου 8 λεπτά να απομένουν η ΕΘΑ τα έδωσε όλα για την ισοφάριση όμως μια ακόμα φορά υστέρησε στην τελική προσπάθεια. Βρήκε πολλές ευκαιρείες μπροστά στο τέρμα, κάποιες άπ' αυτές κραυγαλέες όμως οι επιθετικοί μας ανέδειξαν σε ήρωα τον αντίπαλο τερματοφύλακα που πραγματοποίησε ομολογουμένως σωτήριες επεμβάσεις. Το 3-4 ήταν και το τελικό αποτέλεσμα.
Το τελευταίο σφύριγμα μας άφησε μια πικρή γεύση κυρίως από την πολύ καλή παρουσία του 2ου ημιχρόνου. Αυτά έχει όμως το ποδόσφαιρο. Πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι, να δούμε τα λάθη και να τα διορθώσουμε αφού κάθε παιχνίδι είναι πολύ δύσκολο. Το θετικό για την ομάδα μας είναι ότι δεν υποχώρησε στην βαθμολογία παραμένοντας στην 8η θέση λόγω των απωλειών που είχαν ομάδες που μας ακολουθούν.
Οφείλουμε για ακόμα μια φορά να ευχαριστήσουμε όσους ήρθαν και μας στήριξαν ψες στο γήπεδο. Η συμπαράσταση τους σημαίνει πολλά για μας.
Κλείνοντας θα θέλαμε να πούμε ακόμα κάτι εντελώς καλόπιστα και χωρίς να θέλουμε να παρεξηγηθούμε. Το ποδόσφαιρό, και κατ' επέκταση το φούτσαλ, είναι διασκέδαση και ψυχαγωγία. Σαν ΕΘΑ δεν έχουμε στόχο ούτε τις νίκες, ούτε τον πρωταθλητισμό, ούτε τα λεφτά των χορηγών. Πρωταρχικός μας στόχος είναι η χαρά του να φοράς την φανέλα της ομάδας σου, να αγωνίζεσαι με τους φίλους σου και να το διασκεδάζεις. Αναγνωρίζουμε όμως ότι μπορεί να μην εχουν όλες οι ομάδες την ίδια νοοτροπία και προς Θεού δεν τις κατακρίνουμε για αυτό. Η ένταση έιναι και αυτή μέρος του παιχνιδιού όμως από την στιγμή που οι παίκτες και οι προπονητές και των δύο ομάδων που βιώνουν αυτή την ένταση από πρώτο χέρι είναι αθλητοπρεπέστατοι και κύριοι μεταξύ τους τότε κανένας άλλος δεν έχει δικαίωμα να βρίζει, να ειρωνεύεται και να προκαλεί, ειδικά σε ένα χώρο που είναι φιλοξενούμενος. Ο νοών νοείτο...
Σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρήστικε κυρίως από την δύναμη και το πάθος, η CITY ήταν αυτή που είχε την τύχη να σκοράρει τελευταία και να πάρει τους τρεις βαθμούς. Η ΕΘΑ δεν έπιασε την καλύτερη της απόδοση στο πρώτο ημίχρονο όμως σαφώς βελτιωμένη στην επανάληψη διεκδίκησε επί ίσοις όροις το παιχνίδι, δεν κατάφερε όμως να πάρει ούτε τον ένα βαθμό που τουλάχιστον εδικαιούτο.
Αναλυτικά:
Με τον χειρότερο τρόπο ξεκίνησε το παιχνίδι για τους γηπεδούχους αφού μόλις στο πρώτο λεπτό η CITY με οργανωμένη προσπάθεια και κοντινό σουτ κατάφερε να αιφνιδιάσει παίρνοντας κεφάλι στο σκορ. Ήταν το ξεκίνημα που ήθελε να αποφύγει ο προπονητής της ΕΘΑ Α. Παπαγεωγίου που ακολούθως είδε την ομάδα του φανερά επηρεασμένη να μην μπορεί να βρει ηρεμία στο παιχνίδι της. Έχανε συχνά την μπάλα και η επιπολαιότητα στην αμυντική λειτουργία έδινε την ευκαιρεία στους φιλοξενούμενους να παίζουν συνεχώς με κάθετες πάσες και να φτάνουν κοντά στην εστία μας. Το 0-2 ήρθε όταν μετά από μακρινό, ευθύβολό σουτ ο τερματοφύλακας της ΕΘΑ Α. Μαρκίδης που φέρει ακέραιη την ευθύνη στην φάση έβαλε λάθος τα χέρια με αποτέλεσμα η μπάλα να ξεφύγει και να αναπαυτεί στο πλεκτό.
Χωρίς άλλη επιλογή από το να επιτεθεί πλέον η ΕΘΑ έκανε αλλαγές στην σύνθεση και την τακτική και ανέλαβε τα ηνία του αγώνα. Σαφώς πιο επιθετική έφτανε συχνά απέναντι στην αντίπαλη εστία και κατάφερε να μειώσει με τον Π. Φουλή σε 1-2. Τα κενά που δημιουργήθηκαν στην άμυνα από την πίεση μπροστά ευτυχώς δεν στοίχησαν κάποιο 3ο γκολ πριν το ημίχρονο.
Στην επανάληψη η ομάδα μπήκε καλά και βρήκε την ηρεμία της. Κρατούσε μπάλα παραπάνω, είχε καλύτερη κίνηση και δεν απειλήθηκε ουσιαστικά. Η ισοφάριση δεν άργησε να έρθει και πάλι με τον Π. Φουλή. Η CITY μετά το 2-2 ανέβηκε με την σειρά της γυρεύοντας κάποιο γκολ το οποίο τελικά ήρθε όταν μετά από λάθος στο κέντρο δύο επιθετικοί της βγήκαν μόνοι τους και δεν δυσκολεύτηκαν να δώσουν και πάλι προβάδισμα στους φιλοξενούμενους. Για άλλη μια φορά παλληκαρίσια ήταν η αντίδραση της ΕΘΑ που συνέχισε να πιέζει και με τον Γ. Χριστούδια αυτή τη φορά να κάνει ωραία ντρίπλα και σουτ έκανε το 3-3, παίρνοντας το αίμα του πίσω για το λάθος στο 3ο γκολ.
Το παιχνίδι πλέον κρεμόταν από μια κλωστή. Η κούραση ήταν διάχυτη και το παιχνίδι θύμιζε ρωσική ρουλέτα που ένα λάθος μπορεί να είναι και το τελευταίο. Δυστυχώς μία ακόμα λανθασμένη πάσα στο κέντρο μας στοίχησε αφού παίκτης της CITY μπήκε μόνος από πλάγια στην περιοχή πλασάροντας για το 3-4. Με περίπου 8 λεπτά να απομένουν η ΕΘΑ τα έδωσε όλα για την ισοφάριση όμως μια ακόμα φορά υστέρησε στην τελική προσπάθεια. Βρήκε πολλές ευκαιρείες μπροστά στο τέρμα, κάποιες άπ' αυτές κραυγαλέες όμως οι επιθετικοί μας ανέδειξαν σε ήρωα τον αντίπαλο τερματοφύλακα που πραγματοποίησε ομολογουμένως σωτήριες επεμβάσεις. Το 3-4 ήταν και το τελικό αποτέλεσμα.
Το τελευταίο σφύριγμα μας άφησε μια πικρή γεύση κυρίως από την πολύ καλή παρουσία του 2ου ημιχρόνου. Αυτά έχει όμως το ποδόσφαιρο. Πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι, να δούμε τα λάθη και να τα διορθώσουμε αφού κάθε παιχνίδι είναι πολύ δύσκολο. Το θετικό για την ομάδα μας είναι ότι δεν υποχώρησε στην βαθμολογία παραμένοντας στην 8η θέση λόγω των απωλειών που είχαν ομάδες που μας ακολουθούν.
Οφείλουμε για ακόμα μια φορά να ευχαριστήσουμε όσους ήρθαν και μας στήριξαν ψες στο γήπεδο. Η συμπαράσταση τους σημαίνει πολλά για μας.
Κλείνοντας θα θέλαμε να πούμε ακόμα κάτι εντελώς καλόπιστα και χωρίς να θέλουμε να παρεξηγηθούμε. Το ποδόσφαιρό, και κατ' επέκταση το φούτσαλ, είναι διασκέδαση και ψυχαγωγία. Σαν ΕΘΑ δεν έχουμε στόχο ούτε τις νίκες, ούτε τον πρωταθλητισμό, ούτε τα λεφτά των χορηγών. Πρωταρχικός μας στόχος είναι η χαρά του να φοράς την φανέλα της ομάδας σου, να αγωνίζεσαι με τους φίλους σου και να το διασκεδάζεις. Αναγνωρίζουμε όμως ότι μπορεί να μην εχουν όλες οι ομάδες την ίδια νοοτροπία και προς Θεού δεν τις κατακρίνουμε για αυτό. Η ένταση έιναι και αυτή μέρος του παιχνιδιού όμως από την στιγμή που οι παίκτες και οι προπονητές και των δύο ομάδων που βιώνουν αυτή την ένταση από πρώτο χέρι είναι αθλητοπρεπέστατοι και κύριοι μεταξύ τους τότε κανένας άλλος δεν έχει δικαίωμα να βρίζει, να ειρωνεύεται και να προκαλεί, ειδικά σε ένα χώρο που είναι φιλοξενούμενος. Ο νοών νοείτο...
November 1, 2008
Ο άγραφος νόμος...
Την ήττα μετά από τρεις κερδοφόρες αγωνιστικές γνώρισε ψες η ΕΘΑ Έγκωμης στην κλειστή αίθουσα Αθηένου από την τοπική ομάδα. Η σωρία χαμένων ευκαιρειών του πρώτου ημιχρόνου, η πρωτόγνωρη εμπειρία του futsal σε κλειστό χώρο καθώς επίσης και ένας δυνατός αντίπαλος συνέθεσαν το σκηνικό που οδήγησε στο τελικό 8-2.
Αναλυτικά:
Με την τελευταία λέξη της μόδας στο παπούτσι κλειστού χώρου παρατάχθηκε η ομάδα μας ψες βράδυ, καθώς για πρώτη φορά οι περισσότεροι παίκτες αγωνίζονταν μακριά από τον "αγαπημένο" τους συνθετικό χορτοτάπητα και ως εκ τούτου δημιουργήθηκε επιτακτική ανάγκη για αγορά κατάλληλων υποδημάτων.
Ενισχυμένη εκ νέου η ομάδα αφού δικαίωμα συμμετοχής απέκτησαν ο παίκτης-προπονητής Ανδρέας Παπαγεωργίου και ο Γιώργος Χριστούδιας. Για πρώτη φορά στην αποστολή και ο τερματοφύλακας Χάρης Λυσσιώτης ο οποίος αγωνίστηκε σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο.
Το παιχνίδι ξεκίνησε σε αργούς ρυθμούς με την ομάδα μας να βρίσκει γρήγορα τα πατήματά της στην σκληρή επιφάνεια και στις αυξημένες διαστάσεις του γηπέδου. Χωρίς ιδιαίτερες φάσεις κύλησε το πρώτο δεκάλεπτο με τους γηπεδούχους να ψάχνουν με κάθετες και μακρινές μπαλιές τους επιθετικούς όμως η ΕΘΑ σωστά στημένη απέκρουε με σχετική ευκολία. Στην συνέχεια η ομάδα μας βγήκε μπροστά και ξεκίνησε ένα απίστευτο σερί χαμένων ευκαιρειών. Με αντεπιθέσεις και σωστές οργανωμένες προσπάθειες βρέθηκαν ουκ ολίγες φορές οι Α. Παπαγεωργίου, Α. Γερούδης και Κ. Κόζας απέναντι στην εστία της ΕΝΑ όμως μία η ατυχία και μία ο αντίπαλος τερματοφύλακας δεν επέτρεψαν το γκολ. Οι γηπεδούχοι ήταν αυτοί που κατάφεραν να πάρουν κεφάλι στο σκορ με δυο διαδοχικά δυνατά σουτ από το ύψος της περιοχής.
Η ΕΘΑ συνέχισε το παιχνίδι της και κατάφερε πέντε λεπτά πριν την ανάπαυλα να μειώσει σε 2-1 με ωραίο σουτ του Γιώργου Χριστούδια. Η ομάδα πίεσε για την ισοφάριση και έχασε εκ νέου τεράστια ευκαιρεία να την πετύχει σε νέο τετ-α-τετ του Α. Γερούδη ακριβώς με την κόρνα που σήμανε και την λήξη του ημιχρόνου καθώς το δυνατό του σουτ έφυγε μόλις έξω.
Στην επανάληψη οι γηπεδούχοι αιφνιδίασαν καθώς στα πρώτα 5 λεπτά κατάφεραν να πετύχουν δυο τέρματα κάνοντας την προσπάθεια μας ακόμη πιο δύσκολη. Η ομάδα συνέχισε να παλεύει όμως η απόδοση δεν ήταν ανάλογη του πρώτου ημιχρόνου και ως επί το πλείστον περιοριστήκε σε παθητικό ρόλο. Πολλές οι λανθασμένες μεταβιβάσεις και επιπόλαιες επελάσεις που άφηναν εκτεθειμένη την άμυνα έδωσαν την ευκαρεία στην ΕΝΑ με ηγέτη το παιδί-θαύμα Κωνσταντίνο Ιακώβου να βομβαρδίζει συνεχώς την εστία μας, με λογικό συνεπακόλουθο το σκορ να ανεβεί στο 7-1. Με πέναλτυ που ο ίδιος κέρδισε ο Α. Γερούδης μείωσε για την ομάδα μας σε 7-2 για να διαμορφωθεί λίγο αργότερα το τελικό 8-2.
Τα αισιόδοξα μηνύματα έιναι πολλά καθώς η ομάδα στο ντεμπούτο της στην κατηγορία βρίσκεται στην 8η θέση βγάζοντας ένα δύσκολο πρόγραμμα έχοντας παίξει με τους τρεις πρωτοπόρους του πρωταθλήματος, τους δυο μάλιστα εκτός έδρας. Το κλίμα παραμένει πολύ καλό και με όπλο την έδρα πάμε για επιστροφή στα τρίποντα στο ντέρμπυ νεοφώτιστων με την CITY την ερχόμενη Πέμπτη.
Subscribe to:
Posts (Atom)